Wanneer publieke middelen een grotere rol spelen, wordt het belangrijker dat organisaties hun keuzes kunnen toelichten.

Niet alleen het financiële resultaat speelt daarbij een rol, maar ook de manier waarop een organisatie haar opvang organiseert, investeert in personeel, kwaliteit en huisvesting, en risico’s beheerst.

De beoordeling verschuift daarmee langzaam van alleen het resultaat naar ook de vraag hoe dat resultaat tot stand komt.

Binnen de kinderopvang bestaat al langer een vorm van horizontale verantwoording. Ouders en oudercommissies hebben immers een rol bij belangrijke onderwerpen zoals tarieven, pedagogisch beleid en organisatie van de opvang.

In een stelsel waarin publieke middelen een grotere rol spelen, wordt het nog belangrijker dat organisaties hun keuzes helder kunnen uitleggen.

Niet alleen in financiële zin, maar ook in de manier waarop kwaliteit, continuïteit en stabiliteit van de opvang worden geborgd.

Organisaties die hun keuzes goed kunnen onderbouwen, bouwen daarmee vertrouwen op bij ouders, medewerkers en overheid.

Publieke verantwoording hoeft niet gezien te worden als een beperking voor ondernemerschap. Het is vooral een teken dat kinderopvang zich verder ontwikkelt als volwassen sector waarin publieke middelen, maatschappelijke verwachtingen en ondernemerschap samenkomen.

Organisaties die hun bedrijfsvoering transparant organiseren en hun keuzes goed kunnen uitleggen, staan sterker in een omgeving waarin publieke financiering een centrale rol speelt.

Wanneer publieke financiering een grotere rol krijgt, verandert niet alleen de manier waarop organisaties zich verantwoorden. Ook de manier waarop financiële stabiliteit wordt beoordeeld verschuift.